| |
||
|
ALLAH RASULÜ (S.A.S.)'in AHLAKI VASIFLARI Ayet-i kerimeler, hadis-i şerifler ve İslâm büyüklerinin mübârek sözlerinin ışığında, Yüce Rasûlullah (s.a.s.)'ın ahlâkî vasıflarını özetlemeye çalışalım :
* Rasulullah (s.a.s.) güler yüzlü, tatlı sözlüydü, * Kimseye fena söylemez, kimsenin sözünü kesmezdi, * Sert değildi, yumuşak idi, * Edep ve hayâ âbidesiydi, * İnsan severdi, Dosttu, * Çok mütevâzi idi. Vâkurdu. * Boş ve lüzumsuz konuşmazdı. * Karşısındakini candan dinlerdi. * Çocukları çok sever ve okşardı. Bir hadisi şeriflerinde şöyle buyururlar
: "Büyüklerimize hürmet etmeyen, küçüklerimize merhamet etmeyen
bizden (kâmil ümmetimizden) değildir"[1] * Fazilet sahiplerine saygı gösterirdi. * Akrabasını ve komşusunu hatırdan çıkarmaz, onlara ikrâmdâ bulunurdu. Fakat onları kendilerinden üstün, faziletli olanlara tercih etmezdi. * Cömertti, şefkatliydi, * Sözünde mutlaka dururdu. * Dinlemesini, söylemekten fazla severdi, * Nefsine hâkimdi, * Beyaz giymeyi tavsiye ederlerdi, * Namazı noksansız kıldıranların en hafif kıldıranıydı. * Güleceği zaman mübarek elini, mübarek ağzının üzerine
koyardı. * Kahkaha ile gülmez, fakat daima mütebessim bulunurdu. * Verilen müjdeler şükrederdi, * Uyurken mübârek sağ elini, mübârek yanağının altına
koyardı. * Herkesin isteğini mümkün olan ölçüde, yerine getirirdi. * Eli çok açıktı, cömertliği deryadan farksızdı, * İlim, hikmet çağlayanı, sabır timsaliydi, * Atılgandı, tehlikeden korkmazdı, heybetliydi. * Gelmiş ve gelecek insanların en cesur ve en kahramanı,
en kuvvetlisiydi. * Hanımlarına karşı insanların en yumuşağı ve ikrâmlısıydı.
Onlara karşı daima tebessümlüydü, *
Ne yer, ne içerse hizmetçisine de aynısını verirdi, Vefat ederken son
anlarında dahi : "Elinizin altındakilere (hizmetçi ve işçilere)
iyi davranmamızı, onların haklarını gözetmemizi ve namaza dikkat etmemizi"
tavsiye buyurmuştu.[2] * Sofradan daima doymadan, yarı aç kalkardı. * Temizliğe son derece ehemmiyet verir ve riâyet ederdi, * Özel işlerini kendisi yapardı.
Döşeği içi hurma lifi dolu deridendi. * Dünya malına asla rağbet göstermezdi, Bir gün yanında dünyalıktan bahsettiler,
Buyurdu ki : "İşitmiyor musunuz? Sâde hayat imandandır"' * Ekseri yediği arpa ekmeği ve hurmaydı, Allah'ın huzuruna kavuştuğu
vakit, evinde az bir arpadan başka yiyecek maddesi bulunmamıştı.[3] * Kimsenin ayıbını yüzüne vurmazdı, * Çok adildi. * Sosyal adaleti ve kardeşlik hukukunu en güzel o uyguladı. * Çalışmaya, ilim ve irfana, icad ve keşiflere teşvik etmiştir. * Daima Hakk'ın ve haklının yılmaz savunucusuydu. * Zulüm ve sömürünün amansız düşmanıydı. * İnsanların faydası için, kendi rahatını terk ederdi, * İnsanlara madde ve mevkisine göre değil, takvâ ve ahlâkına göre değer
verirdi. * İlim-irfan âdab-erkân şiârıydı. * Hayatı iman ve cihad olarak görmüştür, * Cahil bir toplumu, dünyanın en insâni, en müreffeh devleti haline getirmiştir,
O'nun tebliğ ettiği İslam Nizamı'nı hayatlarına gerçek mânasıyla tatbik
eden cemiyetler, yine aynı şekilde dünyanın ve insanlığın efendisi olurlar, * Modern medeniyetin öncüsü ve insanlığın manevi mimarıdır. * İlk defa insan haklarını tam manâsıyla o açıklamış ve bunu tatbik etmiştir. Rasulullah (s.a.s.) her yönden örnek alınacak en mükemmel insandır, Her
müslümanın O'nu en güzel şekilde öğrenip tanıması; Onun yüce ahlâkını
yaşamaya ve yaşatmaya çalışması lazımdır, Çünkü O'nun ahlâkı, Kur'ân ahlâkı
idi. Hz. Âişe (r,anha) Validemize, Sahabeler Rasulullah'ın (s.a.s.) ahlâkını
sordular. Buyurdu ki : "Siz Kur'ân okumuyor musunuz Allah
Rasulü (s.a.s.)'nün ahlakı Kur'an idi"[4] Şair Nabi şöyle diyor : "Çalış, ehl-i kemâl ol, uyma her nâdân-ı gümraha, Baş eğ, el bağla, sonra gel Huzuru Hazreti Şâh'a." Rasulullah (s.a.s.) Efendimizin çok yapmış olduğu dualarından biri şudur
: “Allah'ım: Fayda vermeyen ilimden, kabul olmayan amelden, müstecâb
olmayan duadan sana sığınırım". Peygamberimiz şöyle buyurmuştur: "Ey mü'min, sende şu dört şey bulunursa dünyada kaybettiğin (elde edemediğin) şeylere üzülme: Doğruluk ve sadakat, emanetlere riayet, güzel huy ve yüksek ahlâk, meşru çalışıp helalden kazanmak"[5] Allah'ın selâmı, rahmeti ve bereketi Peygamber Efendimize ve O'nu örnek edinenlerin üzerine olsun. [1]
Et-Tac, C. 5 |
||