ÎTİKÂF
VE ADABI Kelime olarak
itikaf, hapis, men, bir şeye devam
ve mülazemet etmek manalarına gelir. Dinde ise; Cemaatle beş vakit
namaz kılınan bir mescidde veya o hükümdeki bir yerde mükellefin kendisini
tutması demektir. İtikaf, kitap ve sünnetle sabittir. İnsan, itikafa girmekle,
kalbini dünyadan ve dünyadakilerden sıyırmış, kendisini Mevlasına vermiş,
O'nun geniş lütuf ve ihsanına yönelmiş, sağlam kalesine sığınmış olur.
İtikafa giren kişinin hali, mühim bir dileği için yüce bir zatın kapısında
durarak "Dileğim verilmedikçe buradan ayrılmam!" diye yalvaran
bir kimsenin halini andırır ki bu da, o dilek sahibi gibi, yüce Allah'ın
kapısında oturup affedilmesi için yalvarmış durmuş olur. İtikafa giren
kimse bütün vakitlerini namaza tahsis etmiş demektir. Hayır olan sözü söylemek, itikaf
için cami ve mescidlerin efdal ve cemaati en çok olanını seçmek, itikafta
zikre, Kur'an'ı kerim, hadis, siyer vesair dini kitapları okumağa veya
yazmağa devam etmek itikafın müstehaplarıdır. İtikafa ikindi
namazından sonra girilir, ramazanın son günü ikindi namazından sonra çıkılır.Ramazan
ayının son on gününde Efendimiz (sav) 'in kuvvetli bir sünneti olarak
yapılan itikaf vardır ki, ihmal etmek büyük bir kayıptır. Hadis-i Şerifte:
"İtikafta olan kimse günahları defeder ve kendisine bütün sevapları
yapıyormuş gibi ecir verilir." (Ramuz,236/10 ) buyurulmuştur.
Efendimiz (sav) kendileri Allah'ın en sevgili kulu ve insanların en şereflisi
oldukları halde, gevşeklik göstermezlerdi. Ramazanın son on gününde mutlaka
mescidde itikafa çekilirlerdi. Orucun farz oluşundan sonra idrak edilmiş
olan on Ramazandan dokuzunda Efendimiz (sav) itikaf yapmışlardır. Yapamadıkları
bir tanesini de daha sonra kaza etmişlerdir. Bu itikaf anında gece gündüz
mescidde kalır ve ibadetleri bir hayli çoğaltırdı. Bu nedenle itikaf kuvvetli bir sünnettir.
Bir beldede hiç bir kimse itikafa girmezse tüm belde halkının sorumluğu
olacağı bildirilmiştir. Hatta büyük ulemamız para ile adam tutup birilerini itikafa sokmayı da en
son çare olarak tavsiye etmişlerdir. Hiç birimiz iş, meşguliyet ve zaman yokluğu konusunda
her halde peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemden daha meşgul
ve yoğun iş sahibi değilizdir. "İçinde imam ve
müezzini olan her mescidde itikafa girilebilir." Ramuz, 341/7 İtikafa ikindi
namazından sonra girilir, ramazanın son günü ikindi namazından sonra çıkılır. ***** ÎTİKÂFA GİRECEK KARDEŞ! 1- İtikafta geçireceğin her dakikada dışardaki kardeşlerinin hissesi olduğunu hatırından çıkarma. Adeta onların vekili gibi gayret et. İçerde boş geçireceğin her nefes karşılığında dışardaki kardeşlerine karşı zimmetleneceğini hatırla. 2- Şer'î ilimleri öğren. 3- Tasavvuf derslerini itikaftan önceki günlerde eksiksiz yapmalısın. 4- İtikaftan bir ay önce aşağıdaki gibi namazlara alış; İşrak, duha, evvabin gece namazı ve teheccüd namazı. 5- İtikaftan önce aşağıdaki sureleri ezberle ve zamanında okumaya başla. Sabah Yasin, Öğle Fetih, İkindi Amme, Akşam İzâ Vâkıa, Yatsı Tebareke. 6- İtikafa girerken girmeyen kardeşlerinin senin eza ve zulmünden bir müddet rahat edeceklerini tefekkür ederek gir. 7- İtikaftaki kardeşlerinin eksikliklerinin tamamlanması ile uğraşma. 8- İtikafta kimseye bir şey öğretmek için gayret etme. (Çünkü orası öğretim ve eğitim yeri değil tatbikat yeridir.) 9- itikafta teşekkül edecek her iyi halini boynundaki heybenin arka gözüne at. Ön gözünde hataların bulunsun. ÎTİKÂF ADABI : 1- Kimseyle görüşmemek.(zaruret halinde az, öz ve gizli konuşmak.) 2- İçerde arkadaşlarla dahi konuşmamak. 3- Kimsenin ahvaline muttali olmaya çalışmamak. 4- İçerde iken kimsenin kusurlarını görmemek. 5- Kimsenin işine ve vazifesine karışmamak. 6- Mektup vesaire okumamak ve yazmamak. 7- Daima abdestli olmak. 8- Hergün bir cüz Kur'an'ı Kerim okumak. 9- Her namaz arkasından Kelime-i Tevhid söylemek. 10- Öğle ve yatsı son sünnetlerini dört rek'at kılmak. 11- Nafile namazlardan işrak, duha, evvâbin, gece yatma namazı ve teheccüd kılmak. 12- Cuma namazlarını camide kılmak, gerekiyorsa yalnız farzını kılmak. Kalanlarını bulunduğu yerde kılmak. 13- İtikaf cami dışında ise camiye gidip gelirken yere bakmak. 14- Vazife esnasında başı kapalı olmak. 15- Vazife esnasında yaslanmamak. (eğer zorlanırsa ayakta devam eder) 16- Uyku altı (6) saat. 17- Gece uykuyu teheccüde kadar bölmemek. 18- Tuz ile iftar edip yemeği namazdan sonra yemek. 19- Yemeği tuzsuz yemek. 20- Yemeğe ekmek doğramamak. 21- Akşam ekmek 150 gram, çorba bir (1) kepçe. 22- Sahurda ekmek 150 gram ve 21 adet çekirdekli üzüm. 23-
Su tabi normal kafi miktarda. İtikafa gelirken takke, tesbih, sarık, cübbe, Kur'an-ı
Kerim, yastık, havlu, bir alt bir üst için iki battaniye getirilmelidir. |
| kubacami
webteam |