İnsan Her An, Her Yerde Düşünebilir
Düşünmenin vakti, yeri ve koşulları olmaz. İnsan yolda yürürken, işe giderken, araba kullanırken, bilgisayarda çalışırken, bir arkadaş toplantısındayken, televizyon seyrederken, yemek yerken düşünebilir.Örneğin arabayla giderken dışarıda yüzlerce insan görmek mümkündür. Bu insanlara bakan kişi birçok farklı şey düşünebilir. Gördüğü yüzlerce insanın fiziksel görünümlerinin birbirinden tamamen farklı olduğu aklına gelebilir. Bu insanların biri diğerine kesinlikle benzememektedir. İnsanların, temelde göz, kaş, kirpik, el, kol, bacak, ağız, burun gibi aynı organlara sahip olmalarına rağmen, birbirlerinden bu kadar farklı olmaları şaşırtıcı bir durumdur. Dahası insan biraz daha düşünmeye devam ederse şunu hatırlar:
|
Böyle bir kalabalık, insana Allah'ın sonsuz ve benzersiz yaratma gücünü düşündürür. Çünkü, Allah dünya var olduğu andan beri biririnden farklı milyarlarca insan yüzü yaratmıştır. |
Allah binlerce yıldır, milyarlarca insanı birbirinden tamamen farklı olarak yaratmıştır. Şüphesiz bu, Allah'ın ne kadar üstün ve yüce bir Yaratıcı olduğunun delillerinden biridir.
Bu kadar çok insanı bir yerlere ulaşmaya
çalışırken seyreden kişi, daha farklı düşüncelere de kapılabilir. İlk bakışta
bu insanların her biri "apayrı" birer kişilik olarak görünmektedir. Hepsinin
kendilerine ait bir dünyaları, istekleri, planları, yaşam şekilleri,
sevindikleri ve üzüldükleri konular, zevkleri vardır. Ama bu
farklılıklar yanıltıcıdır. Çünkü genel olarak her insan doğar, büyür, okula
gider, iş arar, çalışır, evlenir, çocuk sahibi olur, çocuğunu okula gönderir,
çocuğunu evlendirir, yaşlanır, dede veya anneanne olur ve ölür. Yani bu açıdan
bakınca insanların yaşamları arasında büyük farklılıklar mevcut değildir. Bir
insanın İstanbul'un herhangi bir semtinde veya Meksika'nın bir şehrinde
yaşamasının değiştirdiği hiçbir şey yoktur. Bu insanların herbiri mutlaka bir
gün ölecektir; hatta 100 sene sonra bu insanlardan belki bir tanesi bile
hayatta kalmayacaktır. İşte bunları fark eden kişi düşünmeye devam eder ve
kendine şu soruları sorar: "Bir gün hepimiz öleceğimize göre neden herkes bu
dünyadan hiç ayrılmayacakmış gibi bir tavır içerisinde? Öleceği kesin olan bir
insanın ölümden sonraki yaşantısı için çabalaması gerekirken, insanların
tamamına yakını nasıl olup da sanki hiç dünya hayatları sona ermeyecekmiş gibi
davranabiliyorlar?"
|
Her
nefis ölümü tadıcıdır. Kıyamet günü elbette ecirleriniz eksiksizce
ödenecektir. Kim ateşten uzaklaştırılır ve cennete sokulursa, artık o
gerçekten kurtuluşa ermiştir. Dünya hayatı, aldatıcı metadan başka bir
şey değildir.
(Al-I İmran Suresi, 185) |
İşte bu insan, düşünen ve düşündüklerinden hayati bir sonuca varabilen kişidir.
Ama insanların büyük bir çoğunluğu bu konuları pek düşünmez. Aniden "şu anda ne düşünüyorsun?" diye sorulsa, son derece gereksiz ve kendilerine pek fayda getirmeyecek şeyler düşündükleri ortaya çıkar. Oysa insan, uyandığı andan uyuyana kadar geçen zaman içerisinde her an "anlamlı", "hikmetli", "önemli" konuları "düşünebilir", düşündüklerinden sonuçlar çıkarabilir.
Allah Kuran'da müminlerin her koşulda düşündüklerini ve bu düşüncelerinden fayda verecek sonuçlar çıkardıklarını şöyle bildirmektedir:
Şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün ardarda gelişinde temiz akıl sahipleri için gerçekten ayetler vardır. Onlar, ayakta iken, otururken, yan yatarken Allah'ı zikrederler ve göklerin ve yerin yaratılışı konusunda düşünürler. (Ve derler ki:) "Rabbimiz, sen bunu boşuna yaratmadın. Sen pek yücesin, bizi ateşin azabından koru." (Ali İmran Suresi, 190-191)Ayette de bildirildiği gibi müminler düşünen insanlar oldukları için, yaratılıştaki mucizevi yönleri görebilmekte ve Allah'ın gücünü, ilmini ve aklını takdir edebilmektedirler.
