EBU CEHİL'İN KARAKTERİ

        Ticaretteki Tavrı

Ebû Cehîl'in azgın tavrını ticaretinde de görmekteyiz. Ona göre ticarette her şey mubahtır. Özellikle karşısındaki kişi sahipsiz bir kimse ise, o kişiye zulmetmek, haddi aşmak ona göre normal bir şeydir. 

İbni İshak'ın rivayet ettiği " Eraşî " hikayesi bu olaya güzel bir misal teşkil etmektedir. Olay şöyle gelişmiştir: 

"Eraş kabilesinden bir adam Mekke'ye gelir. Satılık develeri vardır. Ebû Cehîl bu develeri satın alır, ancak parasını ileride vereceğim diyerek adamı uzun süre oyalar. Çaresiz kalan adam Kabe'nin etrafında bulunan Kureyş kulübüne gelerek garip bir kimse olduğunu, yolda kaldığını anlatarak Ebû Cehîl’den parasını almak için yardım talep eder. O sırada Resul de Kabe'nin bir yanında oturmaktadır. 

Ebû Cehîl'in Resül'e olan düşmanlığım bildiklerinden, alayvari bir şekilde adama, "Şu köşede oturanı görüyor musun ? git ona, o senin borcunu tahsil eder" derler. Alacaklı kişi, Resül'e giderek durumunu anlatır ve yardım talep eder. Resul ayağa kalkarak " Hadi sen ona (Ebû Cehîl'e) git " der." 

Ebû Cehîl'in kapısını vururlar. Kim o deyince Resülullah, çık dışarı, der. Ebû Cehîl, kapının önüne korkudan rengi uçmuş şekilde çıkar. Resul "Şu adamın borcunu ver" diye emreder. Ebû Cehîl ise “ayrılmayın hemen borcumu getiriyorum “ der ve parayı getirip adama öder. Adam da Kureyş kulübüne dönerek onlara, Allah sizden razı olsun, gerçekten de o adam borcumu tahsil etti der. 

Sonradan Ebu Cehil kulübe  geldiğinde arkadaşları "Ne oldu senin neyin var hiç böyle bir iş yapmamıştın" diyerek ona çıkışırlar. Ebû Cehîl ise;

"Yazıklar olsun size. Vallahi O kapıyı vurduğunda ve Onun sesini duyduğumda içim korkuyla doldu. Kapıyı açtığımda ise, şimdiye kadar görmediğim (vahşilikte) develeri, onun başının üstünde gördüm. Vallahi şayet vazgeçip dediklerini yapmasaydım beni yiyeceklerdi " diye cevap verir.13

13-İbni Kesîr, es-Siretu'n-Nebeviyye, I/ 230, Tashih:Ahmed Abdüşşafî, ts. Beyrut, Daru'l-Kütübi'l-ilmiyye.